انسان‏، از نخستین ادوار زندگی اجتماعی، متوجه بازگشت و تكرار برخی از رویدادهای طبیعی، یعنی تكرار فصول شد. نیاز به محاسبه در دوران كشاورزی ، یعنی نیاز به دانستن زمان كاشت و برداشت، فصل بندی ها و تقویم دهقانی و زراعی را به وجود آورد. نخستین محاسبه فصل ها، بی گمان در همه جوامع با گردش ماه كه تغییر آن آسانتر دیده می شد صورت گرفت. و بالاخره در نتیجه نارسایی ها و ناهماهنگی هایی كه تقویم قمری، با تقویم دهقانی داشت، محاسبه و تنظیم تقویم بر اساس گردش خورشید صورت پذیرفت. سال در نزد ایرانیان از زمانی نسبتا كهن به چهار فصل سه ماهه تقسیم شده و همان طور كه ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه آورده است آغاز سال ایرانی از زمان خلقت انسان ( یعنی ابتدای هزاره هفتم از تاریخ عالم) روز هرمز از ماه فروردین بود، وقتی كه آفتاب در نصف النهار ، در نقطه اعتدال ربیعی ، و طالع سرطان بود.

پیدایش جشن نوروز

جشن نوروز را به نخستین پادشاهان نسبت می دهند. شاعران و نویسندگان قرن چهارم و پنجم هجری چون فردوسی، عنصری، بیرونی، طبری و بسیاری دیگر كه منبع تاریخی و اسطوره ای آنان بی گمان ادبیات پیش از اسلام بوده ، نوروز را از زمان پادشاهی جمشید می دانند.

در خور یادآوری است كه جشن نوروز پیش از جمشید نیز برگزار می شده و ابوریحان نیز با آن كه جشن را به جمشید منسوب می كند یادآور می شود كه : «آن روز كه روز تازه ای بود جمشید عید گرفت؛ اگر چه پیش از آن هم نوروز بزرگ و معظم بود».

روایت های اسلامی درباره نوروز

آورده اند كه در زمان حضرت رسول (ص) در نوروز جامی سیمین كه پر از حلوا بود برای پیغمبر هدیه آوردند و آن حضرت پرسید كه این چیست؟ گفتند كه امروز نوروز است. پرسید كه نوروز چیست؟ گفتند عید بزرگ ایرانیان. فرمود: آری، در این روز بود كه خداوند عسكره را زنده كرد. پرسیدند عسكره چیست؟ فرمود عسكره هزاران مردمی بودند كه از ترس مرگ ترك دیار كرده و سر به بیابان نهادند و خداوند به آنان گفت بمیرید و مردند. سپس آنان را زنده كرد وابرها را فرمود كه به آنان ببارند از این روست كه پاشیدن آب در این روز رسم شده. سپس از آن حلوا تناول كرد و جام را میان اصحاب خود قسمت كرده و گفت كاش هر روزی بر ما نوروز بود.

و نیز حدیثی است از معلی بن خنیس كه گفت: روز نوروز بر حضرت جعفر بن محمد صادق در آمدم گفت آیا این روز را می شناسی؟ گفتم این روزی است كه ایرانیان آن را بزرگ می دارند و به یكدیگر هدیه می دهند. پس حضرت صادق گفت سوگند به خداوند كه این بزرگداشت نوروز به علت امری كهن است كه برایت بازگو می كنم تا آن را دریابی. پس گفت: ای معلی ، روز نوروز روزی است كه خداوند از بندگان خود پیمان گرفت كه او را بپرستند و او را شریك و انبازی نگیرند و به پیامبران و راهنمایان او بگروند. همان روزی است كه آفتاب در آن طلوع كرد و بادها وزیدن گرفت و زمین در آن شكوفا و درخشان شد. همان روزی است كه كشتی نوح در كوه آرام گرفت. همان روزی است كه پیامبر خدا، امیر المومنین علی (ع) را بر دوش خود گرفت تا بت های قریش را از كعبه به زیر افكند. چنان كه ابراهیم نیز این كار را كرد. همان روزی است كه خداوند به یاران خود فرمود تا با علی (ع) به عنوان امیر المومنین بیعت كنند. همان روزی است كه قائم آل محمد (ص) و اولیای امر در آن ظهور می كنند و همان روزی است كه قائم بر دجال پیروز می شود و او را در كنار كوفه بر دار می كشد و هیچ نوروزی نیست كه ما در آن متوقع گشایش و فرجی نباشیم، زیرا نوروز از روزهای ما و شیعیان ماست.

جشن نوروز

جشن نوروز دست كم یك یا دو هفته ادامه دارد. ابوریحان بیرونی مدت برگزاری جشن نوروز را پس از جمشید یك ماه می نویسد: « چون جم درگذشت پادشاهان همه روزهای این ماه را عید گرفتند. عیدها را شش بخش نمودند: 5 روز نخست را به پادشاهان اختصاص دادند، 5 روز دوم را به اشراف، 5 روز سوم را به خادمان و كاركنان پادشاهی، 5 روز چهارم را به ندیمان و درباریان ، 5 روز پنجم را به توده مردم و پنجه ششم را به برزگران. ولی برگزاری مراسم نوروزی امروز، دست كم از پنجه و «چهارشنبه آخر سال» آغاز می شود و در «سیزده بدر» پایان می پذیرد. ازآداب و رسوم كهن پیش از نوروز باید از پنجه، چهارشنبه سوری و خانه تكانی یاد كرد.

پنجه (خمسه مسترقه)

بنابر سالنمای كهن ایران هر یك از 12 ماه سال 30 روز است و پنج روز باقیمانده سال را پنجه، پنجك، یا خمسه مسترقه، گویند. این پنج روز را خمسه مسترقه نامند از آن جهت كه در هیچ یك از ماه ها حساب نمی شود. مراسم پنجه تا سال 1304 ، كه تقویم رسمی شش ماه اول سال را سی و یك روز قرارداد، برگزار می شد.

میر نوروزی

از جمله آیین های این جشن 5 روزه، كه در شمار روزهای سال و ماه و كار نبود، برای شوخی و سرگرمی حاكم و امیری انتخاب می كردند كه رفتار و دستورهایش خنده آور بود و در پایان جشن از ترس آزار مردمان فرار می كرد. ابوریحان از مردی بی ریش یاد می كند كه با جامه و آرایشی شگفت انگیز و خنده آور در نخستین روز بهار مردم را سرگرم می كرد و چیزی می گرفت. و هم اوست كه حافظ به عنوان « میرنوروزی» دوران حكومتش را « بیش از 5 روز» نمی داند.

از برگزاری رسم میر نوروزی، تا لااقل 70 سال پیش آگاهی داریم. بی گمان كسانی را كه در روزهای نخست فروردین، با لباس های قرمز رنگ و صورت سیاه شده در كوچه و گذر وخیابان می بینیم كه با دایره زدن و خواندن و رقصیدن مردم را سرگرم می كنند و پولی می گیرند بازمانده شوخی ها و سرگرمی های انتخاب «میر نوروزی» و «حاكم پنج روزه » است كه تنها در روزهای جشن نوروزی دیده می شوند و آنان در شعرهای خود می گویند: «حاجی فیروزه، عید نوروزه، سالی چند روزه».

منبع : مجله موفقیت

دانستنی ها در مورد نمک

تفاوت نمک دریایی و نمک معمولی

مدتی است كه از گوشه و كنار نام نمك دریایی را می شنویم و اینكه خاصیت درمانی دارد و حتی می توان از آن در بهبود فشارخون استفاده كرد...

با شنیدن این مطالب بسیاری از هموطنان تمایل پیدا کرده اند كه از نمك دریایی بیش از پیش در تهیه غذاهایشان استفاده كنند با این امید كه نه تنها به ارتقای سلامتشان كمك می كند بلكه درمان كننده بسیاری از بیماریهایشان به خصوص فشارخون خواهد بود. اما باید گفت نمک دریایی با نمکی که ما استفاده می کنیم از لحاظ تغذیه ای هیچ تفاوتی ندارد و تنها فرقش این است كه کریستالهای آن درشت تر است و در برخی غذاها سبب ارتقای کیفیت آن می شود.

به عنوان نمونه در برخی نانها و شیرینی ها اضافه کردن این نوع نمک، سبب قوام بهتر و حتی تردی بیشتر می شود و کیفیت را بالا می برد اما از لحاظ تغذیه ای تفاوتی با نمک سر میز ندارد.

پس باید همان نکاتی که در مورد نمک معمولی رعایت می کنیم، در مورد نمك دریایی نیز در نظر بگیریم یعنی روزانه بیش از 3 تا 4 گرم استفاده نشود. زیرا زیاده روی در مصرف این نمك نیز بیماری های قلبی و سكته را به همراه خواهد داشت و طول عمر فرد را پایین خواهد آورد. جالب است بدانید مطالعات نشان داده اند كه داشتن رژیم های غذایی كه نمك فراوانی در آنها وجود دارد احتمال پوكی استخوان را به مراتب افزایش می دهد.

بنابراین مصرف این نوع نمك آن هم در حجم نامتعارف به فشارخونیها و زنان باردار توصیه نمیشود. برخی خوانندگان پرسیدهاند که آیا نمکی که در بازار به نام نمکدریا عرضه میشود واقعا نمک دریا هست یا خیر؟
در پاسخ به این پرسش باید گفت، ممکن است این ادعا تا حد زیادی درست باشد. نمک دریا را بیشتر از دریاچه ارومیه میآورند و نشانه آن نیز داشتن کریستالهای بزرگ است. البته در نمک دریا کریستالهای نمکهای دیگری هم مانند منیزیم و پتاسیم وجود دارد که باعث ایجاد مزه تلخ نمک دریا میشود.

چرا وقتی در نوشابه نمک می ریزیم, با شدت بیشتری گاز آزاد می شود ؟ ابتدای ماجرا : هرچه دمای آب کمتر و فشار بیشتر باشد , ظرفیت پذیرش گاز بیشتری را خواهد داشت و به عنوان مثال CO2 بیشتری را در خود حل می کند. هنگام تولید نوشابه با استفاده از این خاصیت , در دماهای پایین و فشار بالا , نوشیدنی با تزریق گاز CO2 به حالت اشباع می رسد. بنابراین وقتی در نوشابه باز شود و نوشابه در دما و فشار معمولی قرار گیرد , محلول خاصیت فوق اشباع دارد یعنی مقدار CO2 حل شده در آن بیش از ظرفیت انحلال در آن دما و فشار است. چنین محلولی اگر شرایط مهیا باشد تمایل به آزاد کردن CO2 دارد. برای این کار گاز CO2 محلول باید به صورت حباب درآید یعنی مولکولهای CO2 حل شده باید در نقطه ای جمع شوند و با به هم پیوستن , یک حباب تشکیل دهند و به سطح نوشابه بیایند و از آن خارج شوند. اگر دقت کرده باشید تشکیل حباب در سطوح تماس خارجی نوشابه اتفاق می افتد یعنی در سطح نوشابه و دیواره های بطری یا دور نی . به زبان ساده این سطوح و به خصوص نا همواری های موجود روی آنها یا هر نوع ناهمگنی موجود در محیط نقش جایگاههای تجمع یا مکانهایی برای به هم پیوستن مولکولها و تشکیل حباب را بازی می کنند.به عبارت عامیانه یعنی مولکولها برای ایجاد حباب دنبال بهانه می گردند و این بهانه را در این سطوح پیدا می کنند. در این وضعیت ریختن نمک در نوشابه باعث خروج سریع تر گاز از محلول می شود. زیرا سطح بیشتری برای تشکیل حباب در اختیار مولکولها قرار می گیرد ( سطح جانبی بلورهای نمک ) . چیزی مانند تبلور ( = بلور شدن ) شکر پس از قرار دادن بلور یا نخ در محلول فوق اشباع آن.بنابراین چنین اتفاقی اصلا شیمیایی نیست. هیچ واکنشی هم صورت نمی گیرد و تقریبا هر ماده ای از نمک و شکر گرفته تا شن و ماسه که بتوانند نوعی ناهمگنی در محیط نوشابه ایجاد کند یا سطح آزاد در اختیار آن قرار دهد ( یا به طور خلاصه بهانه دست مولکولها بدهد ! ) میتواند این کار را بکند . این اتفاق را حتما در هنگام وارد کردن نی در نوشابه دیده اید. تنها مزیت نمک با شکر این است که به دلیل داشتن دانه های ریز سطح جانبی نسبی بیشتری در مقایسه با مواد درشت تر دارند.

منبع:azshimi.loxblog.com

امـروزه مصرف نوشابه هاي گازدار بطور فزاينده ميان مـردم باب گرديده است. اما آيـا مـصـرف كنـنـدگان از مـضرات اين نوشابه هاي رنگارنگ با خبرند؟ پيـش از آن كـه جـــرعه اي ديـگر از نـوشـابـه خـود را بــنوشيد بهتر است اين مـقاله را مطالعه نماييد

    پــژوهشگران مضرات مصرف نوشابه هاي گازدار را چـنـيـن برميشمارند:

    1- پـوسيدگي دندانها:

    تمام نوشابه هاي گازدار خاصيت اســيدي داشته و سبب فرسايش ميناي دندانها ميگردند.همچنين ميزان قند بالاي اين گـونه مـحــصولات پوسيدگي دندانها را تسريع ميكنند.

    2- چاقي:

    نوشابه هاي گازدار عمدتا از آب تصفيه شده، افزودنيهاي مصنوعي و شكر تصفيه شده تهيه ميگردند. بنابراين فاقد هرگونه ارزش تغذيه اي بوده و تنها به خاطر ميزان قند بالايشان داراي كالري زيادي ميباشند كه سبب چاقي در فرد مصرف كننده ميگردند. در نوشابه هاي رژيمي نيز جاي شكر معمولي از آسپارتام استفاده ميكنند كه در ضمن آنكه يك ماده اشتها آور ميباشد براي سلامتي نيز مضر بوده و مصـرف آن ميگرن، سرگيجه و كاهش توان حافظه را بدنبال دارد.

    3- سوء تغذيه:

    افرادي كه به مصرف نوشابه هاي گازدار اعتياد دارند و از طرفي كه اين محصولات موجب كاهش اشتها ميگردند بنابراين فرد معتاد تنها به مصرف نوشابه هاي گازدار روي آورده و دچار سوء تغذيه ميگردند.هنگامي كه شما در بطري يك نوشابه گازدار را ميگشاييد بلافاصله حبابها و گازهاي موجود در آن به بيرون جهيده وظاهر ميگردند.گاز اينگونه محصولات بسبب وجود اسيد فسفريك و دي اكسيد كربن در تركيباتشان ميباشد كه سبب اسيدي گشتن اينگونه محصولات نيز ميگردند.ph نوشابه هاي گازدار بين 2.5 تا 3.5 ميباشد كه موجب پديد آمدن محيطي اسيدي در معده ميگردند.

    در كل مسير سيستم گوارش تنها معده قادر به مقاومت در برابر چنين محيط اسيدي ميباشد. اما در ديگر اعضاي سيستم گوارش بدن مانند دهان، گلو و مري در پي مصرف نوشابه هاي گازدار محيط اسيدي ناهنجاري ايجاد ميگردد. چراكه مخاط دهان، گلو و مري بسيار در برابر اسيد حساس و آسيب پذير ميباشند.

    اسيد فسفريك موجود در اين نوشابه ها نيز با رقابت با اسيد هيدروكلريك معده عملكرد صحيح معده را تحت تاثير قرار ميدهد. هنگامي كه معده ناكارآمد ميگردد غذاي مصرفي گوارش نيافته باقي مانده و سبب سوء هاضمه و نفخ ميگردد. افرادي كه از زخم معده و سوزش سر سينه رنج ميبرند بايد از مصرف نوشابه هاي گازدار جدا خودداري كنند.

    4- تاثير بروي كليه ها:

    هنگامي كه ميزان اسيد فسفريك خون افزايش مي يابد كليه ها قادر بدفع سريع آن نميباشند بنابراين فشار مضاعفي بروي كليه ها تحميل ميگردد. مصرف نوشابه هاي گازدار سبب ميگردد تا كلسيم از استخوانها برداشته شده و درون خون جريان يابد اين امر موجب رسوب كلسيم اضافي در كليه ها گرديده كه در نهايت منجر به سنگ كليه ميگردد.

    5- تاثير بروي پوست:

    خون اسيدي بروي عملكرد گلوتايتون تاثير ميگذراد. گلوتايتون يك آنزيم با خاصيت آنتي اكسيداني ميباشد. علاوه بر آن نوشابه هاي گازدار فاقد هرگونه مواد معدني و ويتامين ميباشند. افرادي كه نوشابه مصرف ميكنند معمولا مصرف آب ميوه، شير و حتي آب را كاهش ميدهند و بدن خود را از ويتامينها و مواد معدني كه براي سلامتي پوست ضروري ميباشند محروم ميسازند. بنابراين پوستشان بيشتر دچار چين و چروك ميگردد.

    6- تاثير بروي استخوانها:

    اسيد فسفريك موجود در نوشابه هاي گازدار ماده اي بسيار سمي ميباشد. در صنعت از اسيد فسفريك بعنوان سختي گير آب استفاده ميگردد. به اين طريق كه اسيد فسفريك سبب زدودن كلسيم و منيزيوم از آب سخت ميگردد. اسيد فسفريك در بدن نيز داراي عملكرد مشابهي ميباشد. يعني يون كلسيم را از استخوانها بر داشته و پوكي استخوانها را سبب ميگردد.

    7- تاثير كافئين:

    به نوشابه هاي گازدار عمدا كافئين افزوده ميگردد تا ايجاد اعتياد و وابستگي در مصرف كنندگان خود كنند. كافئين موجود در نوشابه هاي گازدار با سرعت بيشتري نسبت به ديگر نوشيدنيهاي حاوي كافئين مانند قهوه و چاي جذب بدن ميگردد. كافئين سبب برهم خوردن نظم خواب گرديده، علايم پيش از قاعدگي را تشديد كرده و سبب كم آبي در بدن ميگردد.

    به خاطر داشته باشيد كه بيماريها يك شبه پديدار نميگردند بلكه در طي سالها بر اثر پيروي از رژيمهاي غذايي نامناسب ايجاد ميگردند.بنابراين مصرف نوشابه هاي گازدار را به حداقل ممكن رسانده و در عوض به نوشيدن آب وآب ميوه هاي طبيعي روي آوريد. هرگاه هم كه هوس مصرف نوشابه هاي گازدار را كرديد حتما از ني استفاده كنيد تا از تماس مستقيم نوشابه با دندانها خودداري كرده باشيد.

منبع:/azshimi.loxblog.com

محل فعلی روستا تا قبل از سال 1317 یکی ازمکانهای ییلاق عشایر منطقه وبه خصوص طایفه بادکی بوده که در آنجا چادر بر پا می کرده اند .در آن سالها دو خانه گلی وبا سقف چوبی  شروع به ساختن شد .یکی توسط کربلایی کهزاد[امینی]در مرکز فعلی روستا(مجاور منزل کنونی گنجعلی کسایی) و یک باب هم توسط مشهدی عبدل[عباسی]  به فاصله حدود100 متر ودر مجاورت تپه( مجاور منزل کنونی عبدالحسین عباسی).وپس از آن سایرین به تدریج شروع به ساخت وساز و اسکان نمودند.البته به نظر میرسد یکی از دلایل اسکان اهالی درآن سالها موضوع "تخته قاپو"(اسکان عشایر) بوده که توسط رضاشاه در سال 1312 خورشیدی مطرح و شروع به اجرا و پس مرگ وی درسال 1320 خورشیدی بی رنگ شد و زندگی عشایری وکوچ نشینی ادامه یافت ولی ساختن خانه های گلی ادامه داشت و روستا به شکل ارگانیک (بدون طرح ونقشه قبلی) درمسیر توسعه کالبدی گام بر می داشت .در آن سالها زمین مجاور مسجد فعلی تبدیل به کارگاه تولید مصالح ساختمانی(خشت و گل ) و به مرور تبدیل به گودال بزرگی شد واین گودال در زمستانهای پر بارش تبدیل به دریاچه زیبایی می شد که آثار گودال همچنان باقیست .جالب اینکه درآن سالها دو باب خانه به صورت دوطبقه توسط حاج معصوم جوکار و مرحوم علی قاسم درستکار احداث شد. اولین ساختمان آجری ولی باسقف چوبی درسال  1349 خورشیدی توسط حاج علی محمد قربانی «کد خدای وقت» احداث شد که هنوز موجود است.وبعداز آن خانه آجری ساخته نشد وساخت خانه های گلی به صورت پراکنده ادامه داشت تا سال 1357 که مجددا خانه های آجری توسط تعدادی از مهاجرین به روستا شروع وادامه یافت که درساخت وسازهای بعدی استفاده از تیر آهن وتاق(طاق) آجری با پشت بام قیرگونی به جای چوب در پوشش سقف رواج یافت ود دهه 70 نیز به تدریج احداث سقف با قالب تیرچه بلوک متداول شد.تا چندین سال پیش ساخت وساز به فضاهای خالی موجود درروستا ویا محل ساختمانهای قدیمی محدود می شد و از حدود 1380 خورشیدی به بعد چند هکتار زمین در ضلع جنوب روستا وتوسط بنیاد مسکن با رعایت مختصری ازاصول برنامه ریزی روستایی تفکیک و به جوانان روستا واگذار و دور جدیدی از ساخت وساز آغاز شد که ادامه دارد. . . . . .  

منبع:www.damoshan.persianblog.ir

درحدود اواخر تابستان سال 1324 خورشیدی که طایفه قراقولاغ وبادکی در حوالی فخرآباد ،پل نو،آبگرم و دم افشان ساکن بودند(برخی چادر نشین و برخی ساکن روستا) وروستاهای کنونی درحال شکل گیری بود خبر آوردند که چنگیز سالار (پسرعموی ناصر خان قشقایی) از سمت غرب وارد منطقه رامجرد شده و اسبها وتفنگهای خوب را به زور جمع آوری می کند. چنگیز سالار ، خان زاده ای بود که به لحاظ نفوذ وقدرتی که داشت اقدام به جمع آوری اسب و سلاحهای خوب منطقه کرده بود. بزرگ منطقه درآن روزها یداله بیگ (پدرحاج امرالله کشاورز)بود که هم کد خدای روستای فخرآباد و هم بزرگتر منطقه بود . با شنیدن این خبر،ایشان دستور دادند که سواراران وتفنگداران منطقه گرد هم آیند و در پی آن 367 سوار مسلح صبح روز بعد از مناطق پل نو،آبگرم،دم افشان، بورکی، چمنی،کوه سبز، قاسم آباد،حسین آباد، فالونک و . . . در محل پل نو پایین گرد هم آمدند و به فرماندهی یدالله بیگ  به سمت رود  کر و محل "چم حلقه" حرکت کردند ودر آنجا گرد هم آمدند. پس از مذاکرات که تا ظهر به طول کشید به نتیجه رسیدند که در محدوده روستای فالونک راه را بر چنگیز وقشون او ببندند. در همین اثنا هواپیمایی در حال چرخ زدن بالای سر آنها بود و با توجه به اینکه هنوز تب وتاب جنگ جهانی دوم فروکش نکرده بود وترس حملات هوایی وجود داشت به پیشنهاد محمدبیگ(پدر محمد حسین آقایی) پارچه سفیدی بر لوله تفنگی بسته شد و به بالا گرفته شد.پس از رفع خطر حمله هوایی به دستور یداله بیگ قشون به سمت پل نو حرکت کردند. و با توجه به اینکه ظهر شده بود و سواران گرسنه ، قشون گروه گروه میهمان اهالی پل نو شدند.حدود 60سوار میهمان طاهر میرزا ، 50 سوار میهمان حاج علی محمد قربانی و مابقی هم میهمان سایرین از جمله کاکاجان اسدی،بیگ میرزا کشاورز ، نگهدار محمودی، علی مراد مرادی و . . . شدند . پس از صرف ناهار واستراحت و انجام فرائض به سمت فالونک به راه افتادند و نزدیک روستای فالونک رسیدند.اسبها را روبروی فالونک کنار کوه بسته و به بالای تپه ها رفته و راه را بر چنگیز و قشون او بستند .بعد مدتی با دوربین شکاری دیدند که عده ای سوار به سمت آنها در حال حرکت است ."حیدر بلوچ" به عنوان پیک به سمت آنها حرکت کرد و پس از نزدیک شدن و صحبت متوجه می شود که ایشان "مشهدی دینی" کدخدای دولت آبادهستند که قصد دارند به قشون خودی ملحق شوند. قشون تا غروب در کمینگاه ماندند ولی خبری از چنگیز نشد.کاشف به عمل آمد که چنگیز وقشون او پس از اینکه متوجه شده اند راه بر آنها بسته است ، در چشمه ایوب توقف کوتاهی داشته ، ناهار خورده واز طریق پل از رودخانه کر(پل مجاور کوه استخر) عبور و به سمت روستای میان قلعه رفته وآنجا تصادفا با نیروهای دولتی مواجه ومتواری شده اند. پس از اینکه خطر حمله چنگیز برطرف شد یدالله بیگ به" لاچین ستوده" دستورداد که قشون را بشمارد ."لاچین بیگ" از یک طرف قشون شروع به شمارش کرد تا به فرمانده قشون (یدالله بیگ) و ملازمان (حاج علی محمد قربانی، طاهر میرزا،یوسف علی میرزایی(برادر زاده طاهر میرزا و راوی)، و محمد بیگ (پدر محمد حسین آقایی)) رسید و عدد 367 را به عنوان تعداد سواران اعلام کرد.یدالله بیگ هم  پس از اندکی تامل و شور با بزرگان رو به سواران کرد و گفت با وجود این اتحاد وهمبستگی هیچ کس نمی تواند کوچکترین آسیبی به حوزه آنها وارد کند واعلام کرد با توجه به اینکه خطر بر طرف شده همگان می توانند به منازل خود بازگردند ولی آمادگی خود را حفظ کنند.

راوی نقل می کند .بعد از اینکه به منزل رسیدیم حدود 60 سوار دیگر هم از روستاهای بالادست آمده بودند که با توجه به پایان یافتن قائله در منزل طاهرمیرزا شام خورده وبه منازل خود بازگشتند

نام تعدادی از سواران مسلح آن روز به خاطر راوی مانده عبارتند از: یدالله بیگ کشاورز-حاج علی محمد قربانی-رضاخان اسدی-بهرام بیگ آقایی-محمدبیگ آقایی-عبدالله بیگ ستوده-حسن بیگ ستوده-حسین بیگ ستوده-حاج لاچین بیگ ستوده -مشهدی عبدل عباسی-حاج ایمانعلی علی پور-حاج بهبود ستوده-سرمست صاقی-نوروز صادقی-صدرالله کشاورز(برادر حاج امرالله)-شیرمحمد قلی پور- امان الله عبداللهی و . . . و عذز خواهی از سایر سواران غیور و خانواده هایشان که نامشان در خاطر نیست

و به این ترتیب خطر بر طرف شد و قائله خاتمه یافت.

یادشان گرامی . . .

منبع:www.damoshan.persianblog.ir

زندگی نامه امام حسن عسکری(علیه السلام)

امام حسن عسکری یازدهمین پیشوای شیعیان، در سال 232 هجری قمری مصادف با آوریل 847 میلادی چشم به جهان گشودند پدر ایشان امام دهم حضرت هادی علیه السلام و مادرش بانویی پارسا و شایسته به نام حَدَیث است که برخی او را بنام سوسن و برخی به نام سلیل می نامند.

این بانوی گرامی از زنان نیکوکار و دارای بینش اسلامی بود و در فضیلت او همین بس که از شهادت امام حسن عسکری (علیه السلام) پناهگاه و نقطه اتکای شیعیان در آن مقطع زمانی بسیار بحرانی و پراضطراب بود.

امام حسن عسکری علیه السلام به همراه پدر گرامیشان در سال 233 هجری قمری به سامرا آمدند و در همان جا به زندگی پرافتخار خود ادامه دادند اگرچه ایشان در مدت 6 سال امامت خود دایماً تحت مراقبت بودند و مدتی نیز به دستور معتمد زندانی شدند.

نقش خاتم آن بزرگوار به روایتی سبحان مَن له مقالید السماوات و الارض و به روایتی معتبرتر انالله شهید بوده است.

از آنجا که پیشوای یازدهم به دستور خلیفه عباسی در سامرا در محله عسکر سکونت اجباری داشتند به همین جهت عسگری نامیده شدند.

از مشهورترین القاب دیگر آن حضرت نقی و ذکی و کنیه اش ابومحمد است. 22 سال از عمر شریفشان می گذشت که بعد از شهادت پدر ارجمندشان به امامت رسیدند.

برگرفته از تصویر امامان شیعه در دایره المعارف اسلامی (محمود تقی زاده داوری)

سیره پیشوایان (نوشته ی مهدی پیشوایی)

 میلاد یازدهمین امام، و سیزدهمین کشتی نجات آقا امام حسن عسکرى (ع) بر شما مبارک باد.

اس.ام.اس .ولادت امام حسن عسکری(ع) در ادامه مطلب:

ادامه مطلب...