سلام بر مولايم...

مولايم اميد وارم احوالت در غيبت خوب باشد....

احوال من در زمين بدون تو خوب نيست...

تو خود بهتر ازمن احوال مرا مي داني..

گفتن احوالم بيشتر تو را ناراحت مي كند تا خوشحال.....

ولي مولايم مرا كه مي شناسي..

به من مي گويند خادم المهدي ..

ولي من اين را باور ندارم..

من همانم كه هستم..

خادم المهدي نشده ام.. ولي مرا به اين نام مي خوانند...

مي خواهم باشم ولي نمي توانم....

اشتباه نوشتم نتواستن نداريم...نمي خواهم..

اگر مي خواستم مي رسيديم...

ولي آقايم... مي خواهم و مي توانم به تو برسم..

پس از اين به بعد تلاش مي كنم كه به تو برسم..

و خادم المهدي شوم

اگر تو مرا قابل بداني و مرا پذيرا باشي....

پس توبه مي كنم به درگاه ايزد منان و توانا

توبه مي كنم در محضر خداي مهدي...

كه مرا ببخشد و توبه مرا قبول كن....

 كه آن توبه اي پايدار و استوار به نام مهدي باشد...

دنیارنگ سیاهی گرفته مولا جان ، جواب قلب خسته ام را چه بدهم؟

به چه زبانی باید درد دلم را با تو بگوییم؟

می دانم که می آیی و من به امید آمدنت با سکوت ،

دست به آسمان خدا بلند میکنم و میگویم :

اللهم عجل لولیک الفرج