بابابیگ از طایفه بادکی بختیاری (جد خاندان ستوده)

بخشی از کلمات تیره یا طایفه بادکی
الکی = همین جوری
اوشه = حیاط
اَردَم نداره = عار و تقلید نداره
آفتین = آستین
آرقید = دسته ی سه پایه ای که با آن مشک میزنند
اورسی = کفش
آلو = سیب زمینی
آریس = عروس
اور = ابر
ابر کوار = آسمان ابری ( ابر لای )
اُورد = آورد
آمدک = آمد
اَنومه = بد شکل
اِنتلای = مریض
اُوری = وارونه – برعکس
|
اوزه دراز = بد آوازه
اُوره = تاب
اَلیق = علوفه ای که برای گاو از تفاله درست می کنند
اَرقه = شیطان – بازیگوش
آلیده = چیزی به ظرف آغشته باشد
اوزه (بز اوزه ) = بزی که گوشش سفید وبدنش سیاه باشد
آشپاله = آبکش – صافی
اِسدَم = گرفتم
اَرچل = اذیت کن
اُخت نبودن = عادت نداشتن
اُسَر = آن طرف
اَو نان جوش = اشکنه – یک نوع غذا
آب پلو = پَسآب
اَوقمو = جای ایستادن آب
اُتُل = اتومبیل
آپاردی = زیرک
آرد بیز = الک
آرمه = زن بارداری که هوس کند – ویار
آزگار = یک مدت – زمانی
آسک = آسیاب
آموخته = عادت کرده
اِشکزه = هیزم
اُغُر ( بد اُغُر ) = بد اخلاق
اَلا بختکی = همین جوری
اَلُم = ارزن
اَلَم شنگه = دعوا
اَلو گرفتن = آتش گرفتن
اِلوار شدن = حالتی که نتواند از جا بلند شود
اَلَه وَ له = در هم بر هم
اُوزیده = آویخته
اَرجین = درخت اَرژن
آرخولوق = یک نوع لباس
اِشکم = شکم
اِشتو = عجله
اَلشت = عوض
اُسا = آن وقت
اوکش = خورجین
|
برگرفته:www.badaki.loxblog.ir
منشاء و اقامتگاه ایل نفر (طایفه بادکی)
لارستان کهن محدوده وسیعی از سواحل و پس*کرانه*های خلیج*فارس را شامل می*شده است. رشته کوه*های زاگرس به موازات کرانه*های خلیج*فارس، دره*ها و سکونت*گاه*های مختلفی را بوجود آورده که مسکن و مأوای مردمان بسیاری بوده است. -
این رشته*کوه*ها مانند حصار و حفاظی محکم و نفوذناپذیر سکونت*گاه*ها، آبادی*ها و شهرهای مختلف این ناحیه را در مقابل هجوم رقبا و دشمنان مصون و محفوظ می**داشته است. این دیار محل زندگانی گروهای قومی با فرهنگ*های گوناگون است که هر یک شاهد پدیدآمدن رویدادهای مختلف تاریخی در منطقه بوده* *اند. از جمله این گروه ها و اقوام، ایل نفر می باشد. ایل نفر، ایلی ترک زبان و شیعه می باشد که اصالتاً از بقایای ایلی از ایلات شیعه موسوم به ساری قمش لی( زرد نی) می*باشد که از اجتماع چندین تیره بوجود آمده است. در مورد وجه تسمیه، منشا و اقامتگاه ایل نفر سه نظریه وجود دارد. - سارٍ قمش*لی عبارتی ترکی به معنای زرد نی. در گذشته اطراف خانه*های این ایل ( نفر ) نی زرد بافته شده قرار می*داده*اند و بر همین اصل آنرا صاحب زردنی ( سار قمش*لی ) معروف شده است. 2- چون حسین*خان*نفر در دوره افشاریه و زندیه فردی منتفذ و مقتدر بوده و بنا به عادت ترکان که نام ایل را از بزرگان ایل خود انتخاب می*کرده*اند، نام ایل برگرفته از نام وی به نفر معروف شده است.3- افراد این ایل به شتر علاقه فراوان داشته*اند و تعداد شتران آنها زیاد بوده و از آنجایی که شتر را با واحد نفر شمارش می*کنند، به همین جهت این ایل را نفر نامیده*اند. این ایل روزگاری در منطقه آناتولی ( ترکیه کنونی ) ساکن بوده*اند. در قرن نهم ه.ق. به علت سرکوب شیعیان توسط حکام عثمانی به ایران مهاجرت نموده و تیره*هایی از این ایل در منطقه لارستان ساکن شدند. ضرورت و اهمیت تحقیق پیرامون رویدادهای منطقه، بنیاد بازشناسی لارستان کهن که با هدف هم*گرایی در این دیار تاریخی تأسیس گشته را بر آن داشت تا سمینار علمی تحت عنوان «بررسی ابعاد تاریخی- اجتماعی واقعه لر و نفر 1343 » با حضور اساتید دانشگاهی و اندیشمندان کشور، در اردیبهشت 1391 در شهر لار، برگزار نماید